سنگ صبور

ساعت 1شب دلت بگیره و ولی نتونی به هیچکس بگی.نتونی وتکیه گاهی نداری که بهش تکیه کنی

رسم روزگار اینه که باید یه جووون 20ساله این همه پر از غم باشه ولی سنگ صبوری نداشته باشه

روزگار چرا یکی رو مثل من پر از غم یکی هم مثل امین بیخیال .

عدالت چرا معنی نداره توی این مملکت چرا

چرا من باید توی خانواده ای بزرگ بشم که به فکر همه هستم ولی هیچکس به فکر من نیست چرا

چرا

این عدالتی که همش دارن حرف میزنن توی هر فرقه ای ودینی پس کجاست

چرا من باید شب توی خابگاه بین 3نفر نتونم به راحتی به یکیشون اعتماد کنم که بشن سنگ صبورم

ایا مشکل از منه یا از دوستام

یا شایدم ترس از اعتماد دارم

همونی که سرم اومد

اومدم اسم کسی رو که دوست داشتم به چند نفر گفتم ولی خیلی ها فهمیدن وسواستفاده کردن

چرا

خودکشی میتونه یکی از راه های حل این مشکل باشه یا نه

یا باید تحمل کرد

تحمل ادمم تا حدی هست از یه جایی به بعد دیگه ادم نمی تونه تحمل کنه

صبرش تموم میشه

کاسه ی صبرش پر میشه

چرا واقعا من باید با چشم های گریون این متن رو بنویسم

به جای اینکه مثل ذاتم که ادم شادی هستم شادی کنم

چراااااااااااااااااا

سنگ صبور داشتن خیلی خوبه خوش به حال اونایی که یکی دارن انشاالله قسمت همه بشه یکی از این ادما

ما که نداریم وداریم پیر میشیم

البته پیر نه نابود دل مرده افسرده

شاید این وبلاگ رو کسی نخونه ولی بعد مرگم خیلی ها هستن که خواهند گفت کاش دلم رو نمی شکستن

کاش بیشتر باهاش مهربون بودیم

کاش

کاش

کاش

شایدم خانوادم برای اینکه کسی نفهمه چه بدی هایی بهم کردن کلا این وبلاگ رو پاک کردن

که احتمالش زیاده چون چیزایی نوشتم که به ضرررشونه

خیلی تلاش کزدم زندگیمو خودم بسازم ولی نشد

چون باید یکی باشه بهت انگیزه بده

بهت محبت کنه

بهت عشق بورزه

بهت قدرت تحمل بده

منظورم جنس مونث نیست

چون کسانی که منو میشناسن میدونن همچنین ادمی نیستم

به همه خوبی کردم

دوست ودشمن

ولی حیف

الان اینایی که توی خابگاه هستن فکر می کنن دارم چی مینویسم ولی نمی دونن اگه نننویسم می میرم

اگه بمونه توی دلم میترکم

چون کسی نیست سنگ صبورم باشه

به امید اینکه همه جووونا شاد باشن

سنگ صبور...